"Wiadomo natomiast, że gdy są takie wysokie temperatury podczas zimy, w ulach toczy się wciąż życie. Pszczoły zamiast spać korzystają z pokarmu zgromadzonego w ulu. Przyspieszeniu ulega także cykl rozwojowy, pszczoły szybciej się mnożą. Gdy zaś przyjdzie akurat w tym momencie gwałtowne ochłodzenie, pszczołom grozi wyginięcie" - tłumaczy Pucer.

Podkreślił, że choć prowadzi pasiekę od lat, to nie pamięta, aby pszczoły w styczniu opuszczały ule, teraz to się zdarza. "Gdy zaświeci słońce widzę, że pszczoły wylatują. Godzina poza ulem wystarczy, by w temperaturze około 1 stopnia pszczoła odrętwiała i zginęła. Przez takie wyloty pszczół, także rodzina pozostająca w ulu jest osłabiona" - dodał.

Dodatnia temperatura sprawia też, że przyspieszeniu uległa wegetacja roślin, np. ozimych. Zdaniem Pucera, gdyby doszło do nagłego ochłodzenia, to wiosną pszczoły nie znajdą wystarczająco dużo dla siebie pożywienia na polach.

Jak zaznaczył Ryszard Pałach, pszczelarz z Olsztyna, najlepsze warunki zimowe dla pszczół są wówczas, gdy temperatura spada do minus 10 st. C lub nawet minus 15 st. C. "Wówczas pszczoły zbijają się w kłąb i pozostają w uśpieniu biologicznym. Teraz pozostają w rozluźnionym kłębie, a przez to zużycie pokarmu jest wielokrotnie większe niż podczas mroźnych zim" - wyjaśnił.

Na Warmii i Mazurach działa kilka związków i stowarzyszeń zrzeszających właścicieli pasiek. Szacuje się, że zrzeszają około 3 tys. pszczelarzy. Największą organizacją jest Wojewódzki Związek Pszczelarzy w Olsztynie, do którego należy 1122 pszczelarzy.