Prześlij»
Drukuj»
Komentuj»
Kabanosy, czyli cienkie podsuszone i podwędzone kiełbaski wieprzowe w jelitach baranich spożywano powszechnie na ziemiach Polskich już w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku. Wyrabiano je w
niewielkich wędliniarniach i masarniach o lokalnym zasięgu handlowym pod jedną nazwą, ale w różnych odmianach regionalnych. Te różnice odnosiły się przede wszystkim do stosowanych przypraw, ale i
jakości samych kiełbas. Wydawnictwa kulinarne i żywieniowe z tego okresu, takie jak "Wyrób wędlin i innych przetworów mięsnych sposobem domowym" autorstwa M. Karczewskiej wydane w 1937 roku w
Warszawie, upowszechniały receptury i ujednoliconą technologię wyrobu kabanosów, co sprzyjało umocnieniu ich marki i podnoszeniu jakości. Zaletą tej kiełbasy były walory smakowe i wydłużona
trwałość, którą zapewniały zabiegi konserwacyjne, takie jak wędzenie i osuszanie.
Po 1945 roku, dążenie do jakościowego rozwoju produktu ujęto w formy norm standaryzacyjnych. W 1948 Rozporządzeniem Ministrów Aprowizacji oraz Przemysłu i Handlu oficjalnie dopuszczono kabanosy do
obrotu handlowego, następnie unormowano kwestie technologiczno-produkcyjne, a w 1964 roku w oparciu o historyczne tradycje produkcji opracowano jednolitą recepturę.
Kabanosy w czasach Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej (lata 1945-1989) zdobyły wielką popularność. Kupowali je wszyscy. Zdobiły wykwintnie zastawione świąteczne stoły, znakomicie nadawały się na
podróżny prowiant, na prezent, czy na zakąskę do wódki. Stały się też - obok szynki i bekonu - polską specjalnością eksportową.
Kabanosy wyrabiane są z mięsa specjalnie tuczonych wieprzy nazwanych kiedyś "kabanami". Mięso świń chowanych z przeznaczeniem na kabanosy musi charakteryzować się zawartością tłuszczu
śródmięśniowego przekraczającą 3%, tzw. marmurkowatością nadającą produktowi pożądaną kruchość, soczystość oraz doskonały smak. Użycie takiego mięsa zdecydowanie wpływa na jakość ostatecznego
produktu, jego specyficzny charakter i jest zgodne z tradycyjną metodą wytwarzania.
Gwarantowane Tradycyjne Specjalności wraz z chronionymi oznaczeniami geograficznymi (ChOG) i chronionymi nazwami pochodzenia (ChNP) stanowią główny element unijnej polityki jakości w rolnictwie,
której celem jest zachęcanie do wytwarzania produktów wysokiej jakości oraz wspieranie rozwoju obszarów wiejskich.
W przeciwieństwie jednak do ChOG i ChNP, Gwarantowane Tradycyjne Specjalności nie odnoszą się do pochodzenia produktu, ale podkreślają tradycyjny charakter - zarówno w składzie, jak i sposobie
produkcji.
Rejestracja ta nie zabrania producentom stosującym inne receptury korzystania z nazwy zarejestrowanych produktów, jednakże nie będą oni mogli używać oznaczenia TSG.
kabanosy - ceny hurtowe
kabanosy wieprzowe [kg] 20.99 zł
acebookuPolecamy:
Zobacz także:
- Prezes Związku Polskie Mięso: Zakłady mięsne będą się specjalizować (11-05-2012, 11:25)
- Zagrożony eksport polskich przetworów mięsnych na rynki trzecie (08-05-2012, 15:17)
- Prezes Związku Polskie Mięso: Konsument nie chce anonimowego mięsa (10-05-2012, 13:04)
- Prezes Związku Polskie Mięso: Firmy mięsne są zainteresowane systemami IT (10-05-2012, 13:06)
- Niższa rentowność, mniejsze inwestycje (27-04-2012, 11:21)
- ZPM Henryk Kania chce wprowadzać produkty do niemieckich sieci (18-04-2012, 13:10)
- Prezes Związku Polskie Mięso: Firmy mięsne muszą utrzymywać powtarzalność produkcji (18-04-2012, 09:21)
- Inspektorzy z krajów Unii Celnej sprawdzą polskie zakłady mięsne (17-04-2012, 19:12)
