www.nagel-group - partner portalu Astor - partner portalu
Strona główna » Owoce i warzywa »  Wiadomości

Autor: Wieś Jutra

Data: 04-03-2009, 08:30

Czy można tanio produkować cukier?

Wprowadzona przez Unię Europejską reforma rynku cukru zmniejszyła opłacalność uprawy buraka cukrowego. Od 2009 roku cena minimalna za jedną tonę korzeni o zawartości cukru 16% wynosi 26,20 EUR.

Powszechnie podkreśla się, że uprawa buraka cukrowego będzie opłacalna tylko w gospodarstwach o najlepszych warunkach siedliskowych (dysponujących bardzo dobrymi i dobrymi glebami) pozwalających na uzyskiwanie dużych plonw korzeni i cukru z 1 ha. Duże znaczenie będzie miał także wzrost skali produkcji w kształtowaniu dochodowości uprawy w przeliczeniu na jednostkę powierzchni.

Prowadzona przez wielu autorw analiza dochodowości produkcji buraka cukrowego wykazuje, że opłacalność jego uprawy zależy bezpośrednio od wielkości uzyskanego plonu korzeni. W badaniach oceniających opłacalność produkcji buraka cukrowego wśrd wybranej grupy plantatorw BSO stwierdzono, że koszty uprawy buraka były jednakowe, zarwno w grupie 10% rolnikw z największymi plonami korzeni, jak i u tych, ktrzy uzyskali średnie plony korzeni. Dochodowość uprawy burakw zależała więc tylko od uzyskanego plonu korzeni i zawartości w nich cukru.

Według Wielkopolskiej Izby Rolniczej oglne koszty uprawy buraka cukrowego w przeliczeniu na 1 ha w cenach ze stycznia 2008 r. wynosiły około 6400 zł, a koszty bezpośrednie 5000 zł, oznacza to, że bez dopłaty bezpośredniej i cukrowej relatywnie duży plon korzeni około 50 t/ha wyrwnuje tylko koszty bezpośrednie.

Uwarunkowania plonowania buraka cukrowego

Plon i jakość przetwrcza korzeni kształtują się w łanie w procesie wzrostu i rozwoju roślin w początkowym okresie wegetacji. Wspłcześnie łan rolniczy jest zdefiniowany jako pole rosnących roślin. Łan burakw cukrowych w porwnaniu z innymi grupami gatunkw (zboża, większość motylkowych) tworzy mała liczba roślin na jednostce powierzchni, a parametry fizyczne i chemiczne korzeni decydują o wielkości i jakości
technologicznej plonu. Zmechanizowana technologia produkcji buraka cukrowego powoduje, że łan burakw składa się z roślin o rżnej wielkości rosnących w nieregularnych odległościach między sobą.

Jest to efektem niedokładnej uprawy roli, jakości siewnikw i ich pracy, a także wartości nasion i zrżnicowanego tempa wschodw roślin. Celem każdej uprawy powinno być uzyskanie wyrwnanego łanu, a w nim roślin o pożądanych cechach morfologicznych i jakościowych. Uzyskanie korzeni o wyrwnanej i dużej masie pozwala na zwiększenie poziomu plonowania. W uprawie roślin rolniczych poziom plonu z jednostki powierzchni jest warunkowany składowymi plonu. W odniesieniu do zbż plon ziarna determinowany jest głwnie liczbą kłosw na jednostce powierzchni, liczbą ziaren w kłosie i masą tysiąca ziaren.

Składowe plonu korzeni burakw to końcowa obsada roślin i średnia masa korzenia. Plon korzeni istotnie zależy od obu składowych, a znaczenie ich jest podobne. Liczba roślin łanu kształtowana jest na początku okresu wegetacji, a średnia masa korzenia narasta w ciągu całego okresu wegetacji i zależy od plonu biomasy ogłem i dystrybucji asymilatw prowadzącej do jak największego udziału korzenia w plonie biomasy ogłem. Plon cukru z jednostki powierzchni zależy od plonu biomasy ogłem, udziału suchej masy korzenia w suchej masie ogłem i zawartości cukru i związkw melasotwrczych w korzeniach. W literaturze zagranicznej wielu autorw stwierdza, że plon suchej masy burakw cukrowych jest funkcją pochłoniętego promieniowania słonecznego przez powierzchnię liści roślin. W niestresowych warunkach produkcja suchej masy w łanie roślin buraka cukrowego jest proporcjonalna do pochłoniętego promieniowania słonecznego.

Czynnikiem determinującym tworzenie się nowych liści jest temperatura, a czas termiczny jest dobrym miernikiem liczby i wielkości pojawiających się nowych liści. Pochłanianie promieniowania słonecznego przez łan roślin buraka wzrasta do czasu, aż powierzchnia liści jest 3,4-krotnie większa od powierzchni pola, a gdy rośliny osiągną 10 liści ma miejsce konkurencja o światło. Poza wpływem temperatury, termin siewu, dawka azotu i obsada roślin są czynnikami determinującymi szybkie uzyskanie odpowiedniej powierzchni liści przez rośliny buraka.

Łan burakw cukrowych charakteryzuje się dużym zrżnicowaniem końcowej masy korzeni poszczeglnych roślin, ktra to łącznie z obsadą decyduje o wielkości plonu rolniczego.

Ważny jest także związek pomiędzy masą jednostkową korzenia, a ich wartością technologiczną. Duże zrżnicowanie wielkości pojedynczych roślin buraka w łanie ocenia się jako niekorzystne zarwno z powodu strat masy plonu podczas zbioru, jak i pogorszenia wartości technologicznej surowca spowodowanej mniej korzystnym składem chemicznym korzeni małych i dużych. Za korzenie ponad normatywne przyjmuje się te, ktre są mniejsze od 300 g i większe od 1200-1500 g, a o najlepszej jakości korzeni o masie 600-900 g.

O powodzeniu uprawy buraka cukrowego mierzonej wielkością i jakością plonu korzeni decydują trzy grupy czynnikw. Są to czynniki środowiskowe, genetyczne i agrotechniczne. W grupie czynnikw środowiskowych największe znaczenia ma dobr gleby, suma i rozkład opadw w okresie wegetacji oraz temperatura. Jeśli wykluczymy kosztochłonne nawadnianie to bezpośredni wpływ rolnika w tej grupie czynnikw jest niewielki. Odbywa się przez decyzję o uprawie lub nie buraka cukrowego w danych warunkach i świadome, wieloletnie oddziaływanie zabiegami agrotechnicznymi na żyzność, urodzajności poziom kultury gleby.

Według badań plony korzeni z plantacji produkcyjnych uprawianych na glebach kompleksw pszennego bardzo dobrego i dobrego i żytniego bardzo dobrego i dobrego nie rżnią się istotnie, natomiast są mniejsze na glebach kompleksw pszennego wadliwego, jak i żytniego dobrego. Ponieważ gleby I i II klasy bonitacyjnej, najlepsze do uprawy burakw cukrowych, stanowią w Polsce około 3,5% gruntw ornych, buraki cukrowe uprawiane są przeważnie na glebach klas od IIIa do IVa, ktre stanowią ponad 45% ogłu gleb ornych. Uprawa na glebach słabszych, klas IVb i V, charakteryzuje się dużym obniżeniem poziomu plonowania burakw cukrowych, silnie reagujących na niedobory opadw. Dla dobrego plonowania buraka potrzebny jest odczyn gleby zbliżony do obojętnego. Na glebach nazbyt kwaśnych nitryfikacja może być słaba, a na glebach zbyt zasadowych mogą wystąpić trudności z pobieraniem przez rośliny mikroelementw. Niedobory tych składnikw odbiją się ujemnie na plonie korzenia i ich jakości.
Postęp genetyczny w Polsce dzięki wprowadzeniu do doboru licznych odmian di- lub triploidalnych hodowli zachodnioeuropejskiej i polskiej o porwnywalnej dużej wartości gospodarczej jest zbliżony do sytuacji w krajach Europy Zachodniej.
Rolnik powinien świadomie dokonać wyboru odmiany uwzględniając jej potencjał plonotwrczy oraz odporności tolerancyjność na występujące w rejonie uprawy choroby i szkodniki.

W prowadzonych na południu Polski badaniach z odmianami tolerancyjnymi firmy Danisco, ktrej wszystkie zrejonizowane odmiany są o podwjnej tolerancyjności zarwno na chwaścika, jak i rizomanię (Casino, Canasta, Imperial, Nancy) stwierdzono, że odmiany tolerancyjne, bez występowania chorb plonują na tym samym poziomie co odmiany standardowe, a w przypadku porażenia chorobami, nawet bez ochrony chemicznej pozwalają na osiągnięcie porwnywalnie dużych plonw korzeni i cukru. Należy podkreślić, że cena za jednostkę siewną o podwjnej tolerancyjności jest tylko o 20 zł większa od odmian standardowych.

Przy tak minimalnej rżnicy w cenie materiału siewnego i porwnywalnych pozostałych parametrach determinujących plonowanie buraka wybr odmian o podwjnej tolerancji jest najtańszym sposobem ochrony buraka przez chorobami.
Należy pamiętać, że jednym z warunkw wykorzystania pełnego potencjału genetycznego danej odmiany buraka cukrowego jest wysoka jakość nasion i rwnomierność ich kiełkowania. Dobra jakość materiału siewnego powinna charakteryzować się siłą kiełkowania powyżej 95% i polową zdolnością wschodw w granicach 85-90%.

Nakładowe i nienakładowe czynniki technologii produkcji

Działalność rolnika wyraża się stosowaną technologią produkcji na danym polu, w ktrej poszczeglne elementy mają rżną siłę wpływu na plonowanie burakw. Technologię produkcji buraka na danym polu tworzą: liczba, poziom i jakość zastosowanych czynnikw agrotechnicznych.
Możemy stosowane czynniki agrotechniczne podzielić na dwie ważne grupy i wyrżnić te, ktrych koszt stosowania niezależnie od poziomu na jakim występują jest taki sam błąd. rżni się nieznacznie i nazwać czynnikami nienakładowymi i te ktrych koszt bezpośrednio wynika z zastosowanego poziomu i nazwać je czynnikami nakładowymi.

Do czynnikw nienakładowych zalicza się: dobr gleby, przedplon, termin stosowania obornika, nawozw mineralnych, staranności dokładność przygotowania pola do siewu, wybr odmiany, jakość materiału siewnego, precyzyjny siew, normę wysiewu, obsadę roślin i termin siewu. Typowo nakładowe czynniki technologii produkcji buraka cukrowego to: dawki nawozw mineralnych, dokarmianie dolistne roślin, ochrona plantacji przez zachwaszczeniem, chorobami i szkodnikami.

Podstawowym warunkiem zapewnienia opłacalności w uprawie buraka cukrowego jest przestrzeganie zasady, że każdy z czynnikw agrotechnicznych nienakładowych powinien być na najlepszym tzn. optymalnym poziomie. Właściwy dopasowany do warunkw pola, zgodny z wymaganiami buraka cukrowego poziom czynnikw nienakładowych zapewnia uzyskanie potencjalnie dużych plonw korzeni o dobrej wartości technologicznej i pozwala ograniczyć do niezbędnego minimum stosowanie czynnikw nakładowych. Nie można popełnionych błędw w agrotechnice buraka cukrowego w grupie czynnikw nienakładowych nadrobić większymi dawkami nawozw mineralnych czy intensywniejszą ochroną chemiczną łanu roślin. Prowadzi to tylko do wzrostu kosztw, często bez efektw w plonowaniu buraka. Efektywne wykorzystanie czynnikw nakładowych możliwe jest tylko przy spełnieniu wymagań buraka w grupie czynnikw nienakładowych.

Znaczenie terminu siewu

Głwnym czynnikiem nienakładowym determinującym plonowanie buraka cukrowego zarwno przez wpływ na obsadę roślin, jak i końcową masę korzenia, a więc obie składowe plonu jest termin siewu. Na danym polu jest to czynnik o największym oddziaływaniu na wielkości jakość plonu korzeni ze wszystkich czynnikw agrotechnicznych.

Przy uwzględnieniu 80% prawdopodobieństwa występowania temperatury gleby na głębokości 5 cm powyżej 6C, zalecany termin siewu burakw cukrowych w Polsce w zależności od rejonu, występuje w I i II dekadzie kwietnia. Na plantacjach produkcyjnych stwierdza się znaczne zrżnicowanie terminu siewu łącznie z siewami
w pierwszej dekadzie maja. Opźnienie terminu siewu powoduje znaczne spadki plonu korzeni łącznie z pogorszeniem ich wartości technologicznej przez zmniejszenie zawartości cukru, wzrost azotu a-aminowego, jonw potasu (K+) i sodu Na+). W badaniach ścisłych (tab. 1) opźnienie terminu siewu z 14 IV na 28 IV spowodowało, w zależności od lat, spadek plonu korzeni od 4,8 do 9,3 t/ha (od 10,4 do 16,3%).
Oglnie ocenia się, że opźnienie terminu siewu o 10 dni w zależności od rejonu kraju powoduje spadek plonu korzeni o 10 do 15%, a dalsze opźnienie o 5 dni zwiększa spadek o dalsze 5-8%.

Na plantacjach produkcyjnych 15-dniowe opźnienie terminu siewu rwnało się 15-28% obniżce plonu korzeni (tab.2). Przyrost plonu korzeni oraz cukru pod wpływem terminu siewu zależy od sumy średnich dobowych temperatur powyżej 30C (czas termiczny) określonej pomiędzy porwnywanymi terminami siewu. Większej sumie temperatur odpowiada większy przyrost plonu cukru.

Obsada roślin

Na liczbę roślin na początku wegetacji obok jakości materiału siewnego wpływa przedplon, właściwe stosowanie nawozw mineralnych niezwiększające stężenia roztworu glebowego, przygotowanie przedsiewne gleby oraz stosowane precyzyjne techniki siewu mające na celu uzyskanie takiej liczby roślin na początku wegetacji, ktra gwarantowałaby w końcowym jego okresie obsadę w zakresie 90-110 tys. szt./ha. Podczas przygotowania pola do siewu tylko wtedy stworzymy optymalne warunki dla wschodw nasion, jeżeli kłębki buraka będą umiejscowione rwnomiernie na głębokości około 2,5-3 cm, na niewzruszonej roli o zachowanym systemie kapilarnego podsiąkania wody. Warstwa gleby przykrywająca nasiona powinna mieć strukturę drobno gruzełkowatą o łatwym dostępie powietrza atmosferycznego, co sprzyja szybszemu ogrzewaniu się gleby. Tak płytka uprawa gleby jest bardzo trudna, ale praktycznie niezbędna. Aby ją przeprowadzić prawidłowo należy:
- orkę przedzimową wykonać w nisko wysztorcowaną skibę, lub ją wyrwnać jesienią,
- w pracach polowych wiosną posługiwać się ciągnikiem wyposażonym w szerokie niskociśnieniowe opony,
- stosować odpowiedni agregat do uprawy przedsiewnej,
- ograniczyć do minimum liczbę przejazdw wiosną na polu.

Przy głębokiej uprawie gleby, bardzo trudno jest uzyskać precyzyjne rozmieszczenie kłębkw, co powoduje nierwnomierne wschody i nie pozwala uzyskać wymaganej obsady i rwnomiernego wzrostu i rozwoju roślin w łanie. Duża obsada jednorodnych, rwnomiernie rozmieszczonych roślin buraka w łanie, z małą ilością pustych miejsc, jest podstawą uzyskania maksymalnego plonu cukru z jednostki powierzchni. Obsada zależy od warunkw glebowych i dostępności wody dla roślin oraz od odmiany.

Odmiany o małej rozecie liściowej, ale fotosyntetycznie aktywnej znoszą lepiej większe zagęszczenie. Wydajność z 1 ha korzeni i cukru zwiększa się łącznie ze wzrostem obsady do osiągnięcia określonego optimum, ktre w warunkach żyznych gleb, o dobrym uwilgotnieniu najczęściej sytuuje się w granicach 90-100 tys. roślin/ha. Największe znaczenie dla końcowej masy korzenia ma tempo wschodw i szybkość wzrostu roślin w okresie młodocianym, następnie odległość między roślinami w rzędzie wynikająca z parametrw siewu.

Długośćokresu wegetacji

Termin siewu i termin zbioru określają długość okresu wegetacji. W końcowym okresie wegetacji jakość technologiczna i plon korzeni zależą od intensywności napromieniowania i dostępności wody. Zbir burakw powinien być wykonywany w okresie, w ktrym teoretycznie nie przyrasta masa korzeni, a sacharoza jest gromadzona w niewielkim stopniu. Stan ten określamy mianem dojrzałości technologicznej korzeni. W praktyce zbir burakw przeważanie rozpoczyna się przed osiągnięciem tak zdefiniowanej dojrzałości technologicznej. W sprzyjających warunkach plon korzeni, zawartość cukru i plon cukru zwiększają się cały czas, aż do zbioru (tab. 3). Zapewnienie bardzo długiego okresu wegetacji nie zawsze jest możliwe. Plantator znający termin dostarczenia surowca do cukrowni w przypadku przewidywanego wcześniejszego zbioru powinien do uprawy wybierać odmiany typu użytkowego cukrowego (C).

Charakteryzują się one wcześniejszym ustabilizowaniem składu chemicznego i większą zawartością cukru, a mniejszą składnikw melasotwrczych (azotu a-aminowego, jonw potasu K+ i sodu Na+), w porwnaniu z odmianami typu normalnego (N), czy normalno-plennego (NP), u ktrych przyrost zawartości cukru rozpoczyna się z niższego poziomu i trwa dłużej, a spadek zawartości melasotworw rozpoczyna się pźniej. Odmiany tego typu, aby w pełni wykorzystać swj potencjał plonotwrczy potrzebują dłuższego okresu wegetacji.

Nawożenie fosforem, potasem i magnezem

W grupie czynnikw nakładowych największe znaczenie w kształtowaniu plonowania buraka cukrowego ma nawożenie mineralne. O powodzeniu jego uprawy decyduje zasobność gleby w podstawowe składniki pokarmowe. Nawożenie mineralne fosforem, potasem czy magnezem ma za zadanie uzupełnienie pobranych przez rośliny składnikw pokarmowych z gleby i stworzenie warunkw dla ich lepszej dostępności dla roślin. Dawki fosforu, potasu i magnezu powinny wynikać z zawartości przyswajalnych form tych składnikw dla roślin w glebie, ocenionych na podstawie agrochemicznej analizy prb gleby i ilości składnikw dostarczonych w nawozie organicznym. Z obornika w dawce 35 t/ha buraki pobierają średnio:

Azotu (N) - 53 kg czystego azotu
Fosforu (P) - 21 kg P2O5
Potasu (K) - 110 kg K2O
Magnezu (Mg) -12 kg MgO
Wapnia (Ca) - 53 kg CaO
Sodu (Na) - 16 kg Na2O

W praktyce produkcyjnej nawożenie fosforem czy potasem nie zawsze ma związek z zasobnością gleby w składniki pokarmowe (tab. 4). Racjonalne nawożenie może prowadzić do zmniejszenia kosztw uprawy buraka cukrowego. Nawożenie fosforem i potasem przy niezbędności spłycenia wiosennego przygotowania gleby do siewu powinno być stosowane jesienią pod orkę głęboką, aby składniki pokarmowe znalazły się w zasięgu systemu korzeniowego roślin i były bardziej dostępne. Taki sposb nawożenia jest także niezbędny, dla zapewnienia warunkw do dobrego kiełkowania nasion, ponieważ nie wpływa na zwiększenia stężenia roztworu glebowego w grnej warstwie gleby.

Nawożenie azotem

Nawożenie azotem spośrd składnikw mineralnych wywiera najsilniejszy wpływ na wielkości jakość plonu korzenia buraka cukrowego. Niedostatek azotu opźnia i ogranicza wzrost i rozwj roślin, natomiast jego nadmiar pogarsza wschody, zmniejsza obsadę roślin i zawartość cukru w korzeniach, a zwiększa związkw melasotwrczych.

W Europie w ostatnich 40 latach stosowane dawki azotu na plantacjach buraka cukrowego ulegały dużym zmianom. Wprowadzenie do uprawy odmian poliploidalnych o większym rozroście i masie korzenia oraz ocenianie efektu nawożenia azotem przez plon korzeni i liści doprowadziły w latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia do zwiększenia dawek azotu do 150-180 kg N/ha.

Średnio w krajach obecnej Unii Europejskiej dawki azotu w 1971 r. wynosiły 155 kg, a w Anglii 160 kg. Wyniki badań wykazujące, że ograniczenie stosowania azotu nie wpływa na zmniejszenie plonu korzeni, a powoduje poprawę jego jakości oraz wzrost cen nawozw azotowych, rozpoczęły proces zmniejszania stosowanych dawek azotu. W latach sześćdziesiątych wprowadzona i upowszechniona szczegłowa analiza jakości korzeni buraka w krajach Zachodniej Europy, a pźniej także w Polsce, potwierdziła niekorzystny wpływ wysokiego nawożenia azotem na jakość korzeni.

Wyniki badań nad przenikaniem do wd gruntowych i pitnych niewykorzystanego przez rośliny azotu, także wpływały na ograniczenie nawożenia tym składnikiem. W efekcie w badaniach nawożenia azotem podjęto prbę bilansowania wielkości dawek azotu w zależności od plonu korzeni, pobrania azotu i dostępności azotu w glebie. Ten sposb podejścia do nawożenia azotem obowiązuje do chwili obecnej. W połowie lat 90-tych średnie dawki azotu wynosiły w Niemczech, Danii . 110 kg, Francji . 130 kg, w Wielkiej Brytanii . 105 kg, a we Włoszech tylko 95 kg N/ha. W Wielkiej Brytanii w ciągu 30 lat dawka azotu zmniejszyła się o 55 kg, a plony cukru zwiększały się średnio rocznie o 90 kg/ha.

W Polsce nawożenie azotem burakw cukrowych ulegało podobnym zmianom, od dawek azotu 110 kg na początku lat 60-tych, przez większe dawki w latach 70-tych, do około 180 kg.

N/ha pod koniec lat 80-tych. Na początku lat 90-tych nastąpiło radykalne zmniejszenie stosowanych dawek azotu. W 2003 r. średnie dawki azotu wynosiły około 120 kg N/ha, ale zrżnicowanie stosowanych dawek jest bardzo duże i na plantacjach produkcyjnych dawki azotu często przekraczają potrzeby nawozowe roślin. Wyniki badań prowadzonych w kraju wskazują na przyrost plonu korzeni najczęściej do dawek azotu 100-120 kg N/ha. W badaniach terenowych, gdzie analizowano wyniki z plantacji o dużym udziale gleb kwaśnych stwierdzono przyrost plonu korzeni nawet do dawek powyżej 180 kg N/ha, ale przy spadku jakości technologicznej korzeni i dużym wzroście plonw liści.

Efektywne dawki azotu dla plonu korzeni są większe jak dla biologicznego plonu cukru z 1 ha (biologiczny plon cukru wynika z iloczynu plonu korzeni i procentowej zawartości w nich cukru). Spowodowane jest to większym relatywnym spadkiem zawartości cukru jak przyrostem plonu korzeni w miarę zwiększania dawek nawozw azotowych. Dawka azotu powinna być ustalona dla każdej plantacji indywidualnie i być na poziomie gwarantującym maksymalny plon cukru. Będzie ona wwczas najbardziej uzasadniona ekonomicznie.

Związek pomiędzy terminem stosowania azotu, a plonowaniem burakw rozpatrywany jest głwnie przez wpływ tego czynnika na wschody i w efekcie końcową obsadę roślin oraz wartość technologiczną korzeni. W Polsce przeważa pogląd o konieczności dzielenia dawki azotu i stosowania jej w dwu terminach przedsiewnie i w fazie 4-6 liści. Jeśli przewidziana dawka azotu pod buraki wynosi do 90 kg/ha wwczas całość nawozu można zastosować przed siewem buraka. W warunkach długo trwałych chłodw wiosennych i opadw wcześnie zastosowany azot jest wymywany i przemieszczany w głąb gleby, do wd gruntowych. Powoduje to ograniczenie dostępności azotu dla roślin. Natomiast azot zastosowany w całej dawce przedsiewnie i płytko przykryty glebą przy długotrwałej suszy zwiększa stężenie roztworu glebowego i może ograniczać wschody burakw. Pźny termin stosowania azotu powoduje pogorszenie wartości technologicznej korzeni i spadek technologicznego plonu cukru.

Właściwe pH gleby (ewentualne wcześniejsze wapnowanie) dobra jej żyzność, nawożenie organiczne szczeglnie obornikiem to czynniki, ktre pozwalają wyeliminować dokarmianie dolistne mikroelementami, co prowadzi do kolejnego ograniczenia kosztw w uprawie buraka.

Warto podkreślić, że burak cukrowy jest bardzo wymagającą rośliną wobec siedliska i warunkw uprawy. Duże opłacalne plony korzeni możemy uzyskać uprawiając buraki w dobrych warunkach siedliskowych i optymalizując wszystkie wykonywane zabiegi agrotechniczne. Obecnie szczeglnego znaczenia przy zmniejszającej się cenie za 1 tonę dostarczonych korzeni nabiera znajomość, dbałość o właściwy poziom stosowanych nienakładowych czynnikw agrotechnicznych. Ich prawidłowe stosowanie pozwala ograniczyć koszty środkw nakładowych, pochodzących z poza gospodarstwa. Przy wykonywaniu wszystkich czynności bardzo ważna jest staranności jakość poszczeglnych zabiegw.

Wszystko to razem z umiejętnie dobranymi czynnikami agrotechnicznymi dostosowanymi pod względem poziomu do konkretnych pl plantacji buraka cukrowego pozwala mieć przekonanie, że uprawa tego gatunku będzie opłacalną działalnością w danym gospodarstwie.

Literatura

Wyszyński Z., Kalinowska-Zdun M., Broniecka B. 1998: Wpływ długości okresu wegetacji, dawki i sposobu nawożenia azotem na plon i cechy jakości technologicznej buraka cukrowego. Cz. I. Plony.
Roczniki Nauk Rolniczych. Seria A, t. 113, z. 1-2, 187-199.
Wyszyński Z., Kalinowska-Zdun M., Roszkowska B.,
Laudański Z., Gozdowski D. 2002: Plony i jakość korzeni buraka cukrowego na plantacjach produkcyjnych w zależności od nawożenia mineralnego, pH i zasobności gleb w fosfor i potas.
Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 222, 231-238. Wyszyński Z., Roszkowska-Madry B., Kalinowska-Zdun M.,
Gozdowski D., Laudański Z. 2004a: Sugar beet yielding and sugar content in the background of Polish regions and nutritional factors. Scientia Agriculturae, Scientia Agriculturae Bohemica, 35, (3),: 92-98.
Wyszyński Z., Kalinowska-Zdun M., Gozdowski D., Michalska B. 2004b: Plonowanie buraka cukrowego na plantacjach produkcyjnych w rejonie Polski Środkowej. Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 234, 49-56.

Zdjęcia:

Komentarze
Artykuł nie posiada jeszcze komentarzy! Twój może być
pierwszy. Wypowiedz się!
WALUTY
  • EUR 4,19 zł -0.05%
  • CHF 3,47 zł 0.18%
  • USD 3,25 zł 0.49%
  • GBP 5,3 zł 0.56%
WIĘCEJ » GIEŁDA WIĘCEJ » SPÓŁKI
  • ALM 19.90 zł 1.02%
  • BMI 0.01 zł 0.00%
  • DEL 5.26 zł -1.13%
  • EKO 5.02 zł -9.71%
  • EMP 50.52 zł -0.18%
  • EUR 32.07 zł -2.82%
  • HGN 1.90 zł -1.04%
WIĘCEJ » MIĘSO WIĘCEJ » ZBOŻA WIĘCEJ » RAPORTY MRiRW