Autorzy raportu dyrektor Instytutu Studiów Społecznych Raymond Torres i ekonomista z MOP Steven Tobin przeanalizowali szanse młodych ludzi na znalezienie pracy od początku 2007 roku, biorąc pod uwagę sytuację globalną, ze szczególnym uwzględnieniem Brazylii, USA, Niemiec i Hiszpanii.

Zdaniem autorów w ciągu dwóch lat od początku światowego kryzysu bezrobocie wśród osób młodych - od 15 do 25 lat - wzrosło o siedem pkt procentowych, co stanowi największy odnotowany kiedykolwiek spadek zatrudnienia w ciągu takiego okresu.

Młodzi ludzie stanowią 22 proc. nowej grupy bezrobotnych, która rośnie od początku 2007 roku. Liczba niezatrudnionych w tej kategorii wiekowej jest trzykrotnie większa niż liczba bezrobotnych powyżej 25 roku życia.

Autorzy raportu ostrzegają, że długotrwałe bezrobocie wśród młodych ludzi grozi poważnymi skutkami społecznymi. Należy do nich syndrom społecznego wykluczenia, który może z czasem utrudnić jakąkolwiek zawodową adaptację młodych, prowadzić do zachowań antyspołecznych i wzrostu przestępczości.

W krajach, którym autorzy raportu poświęcili więcej uwagi rośnie tendencja do długotrwałego bezrobocia, szczególnie widoczna w USA i Hiszpanii.

W najtrudniejszej sytuacji znajdują się młodzi ludzie bez wykształcenia, lub bez jakiegokolwiek doświadczenia zawodowego.

Wielu młodych specjalistów, którzy znaleźli zatrudnienie, pracuje na stanowiskach, na które są "przekwalifikowani", nie mogą bowiem znaleźć pracy adekwatnej do ich wykształcenia.

Zdaniem autorów raportu, by zapobiec pogarszaniu się sytuacji należy promować edukację i zapobiegać przedwczesnemu porzucaniu szkoły, tworzyć programy aktywizujące młodych ludzi i oferujące pomoc w znalezieniu pracy oraz oferować subwencje firmom skłonnym zatrudnić młode osoby. Programy tego typu najlepiej funkcjonują w Brazylii i Niemczech.