W wyniku restrukturyzacji europejskiego rynku cukrowego, w latach 2006-09 kwota na cukier została zmniejszona o 5,8 mln ton. Komisja Europejska oceniła, że reforma się powiodła, ponieważ praktycznie udało się zrealizować założony plan, który zakładał obniżenie produkcji o 6 mln ton.

Redukcja produkcji cukru dotyczyła wszystkich krajów Unii. Z największej kwoty produkcyjnej musieli zrezygnować Włosi, którzy obniżyli produkcję o ponad 1 mln ton. Duże redukcje dotyczyły również min. Hiszpanii, która obniżyła produkcję o prawie 500 tys. ton, oraz Francji, która produkuje obecnie o 680 tys. ton cukru mniej.

Redukcja produkcji i zatrudnienia

Firmy działające w Polsce były zobowiązane do zrezygnowania z produkcji 366,8 tys. ton cukru. Wszyscy producenci, którzy zdecydowali się obniżyć produkcję, otrzymali odszkodowanie z Funduszu Restrukturyzacyjnego.

Krajowa Spółka Cukrowa SA, jako jedna z czterech spółek cukrowych działających na polskim rynku, zredukowała posiadaną kwotę o ponad 144 tys. ton, zlikwidowała linie produkcyjne, m.in. w Lublinie, Brześciu Kujawskim i Łapach. Była też zobligowana do wpłaty składek na Tymczasowy System Restrukturyzacji Przemysłu Cukrowniczego (tzw. Fundusz Restrukturyzacji). Na przestrzeni trzech lat KSC SA wpłaciła do Funduszu ok. 1 mld zł, a w ramach pomocy restrukturyzacyjnej otrzymała ok. 557 mln zł, z czego 194 mln zł musiała przekazać plantatorom i usługodawcom.

W wyniku ograniczania produkcji cukru, większość spółek cukrowych musiała również zredukować zatrudnienie, ponieważ w części cukrowni zaprzestano produkcji.

Od 2003 roku KSC SA zmniejszyła zatrudnienie z przekraczającego 5 tys. do ponad 2,1 tys. osób. Pracownicy KSC SA, którzy odejdą z pracy oraz spełnią kilka warunków, otrzymają od spółki niebagatelne odprawy, które mogą sięgnąć nawet 100 tys. zł brutto na jedną osobę.

Podobne przekształcenia miały miejsce w pozostałych spółkach działających na polskim rynku, czyli w Sudzucker Polska, Pfeifer & Langen, Nor-dzucker oraz British Su-gar Overseas.

Rynek po reformie

Unijna reforma rynku cukru była dla Polski dużym wyzwaniem. Restrukturyzacja przemysłu cukrowniczego rozpoczęła się zbyt późno, w związku z tym nie był on gotowy konkurować z nowoczesnym przemysłem europejskim. Na przełomie 2004 i 2005 roku działały w Polsce 43 cukrownie. W momencie rozpoczęcia reformy, cukier produkowało w Polsce już tylko 31 fabryk. W następnych latach w wyniku reformy i konsolidacji rynku kolejne cukrownie były zamykane. W 2009 roku działa w Polsce już tylko 16 cukrowni, które należą do czterech podmiotów.