Opakowania w systemach logistycznych wpływają na wygodny, sprawny oraz bezpieczny transport. Pozwalają efektywniej wykorzystywać przestrzeń ładunkową pojazdów transportowych, także zwiększają podatność transportową i przeładunkową ładunków.

Do dominujących materiałów opakowaniowych należą: papier i tektura, tworzywa sztuczne, szkło, aluminium, blacha stalowa, drewno, materiały kompozytowe. Oprócz ww. stosuje się na mniejszą skalę włókna naturalne, ceramikę i wiele innych.

Zużycie poszczególnych materiałów opakowaniowych wiąże się z upodobaniami danej społeczności, np. trudno sobie wyobrazić piwo pakowane w kartoniki, ale już w puszkach czy butelkach szklanych nie budzi negatywnych emocji. Na rynku niemieckim zauważa się np.

że mleko coraz lepiej sprzedaje się w szklanych butelkach, prowadząc jednocześnie recyrkulację opakowań szklanych. Wg opublikowanych danych statystycznych zużycie poszczególnych materiałów opakowaniowych jest zróżnicowane w poszczególnych krajach UE.

Postać opakowania zależy od cech fizycznych towaru, od jego konsystencji. Ze względu na to kryterium pakowane produkty mogą być sztukowe, plastyczne, ciekłe oraz gazowe.

Różnorodność stosowanych materiałów opakowaniowych oraz postać pakowanego towaru determinują wybór odpowiedniej, optymalnej technologii pakowania, ponadto jej formy oraz często względy ekologiczne rzutują w pewnych okolicznościach na potrzebę pakowania tego samego towaru w różne opakowania.

Obserwuje się wielkie zainteresowanie producentów - zwłaszcza artykułów spożywczych czy wykorzystywanych w trudnych warunkach (np. w wysokich temperaturach) - inteligentnymi opakowaniami. Opakowania te wyposażone są w etykiety w postaci wskaźników temperaturowych, przechyłu, świeżości, obecności bakterii, sporadycznego przekroczenia dopuszczalnych temperatur czy nawet przeciążeń grawitacyjnych.

Współczesne opakowanie ma złożoną budowę, w której wykorzystuje się najnowsze osiągnięcia badawcze i technologiczne. Nadrzędnym celem jest idealne spełnienie funkcji podstawowej (wyżej opisanej), jednocześnie ułatwienie wykorzystania zawartości opakowania - np. opakowanie umożliwiające podgrzanie zawartości lub jego schłodzenie, zaopatrzenie opakowania w dodatkową pokrywkę pozwalającą zużyć pozostałą zawartość w późniejszym czasie. Opakowanie może emitować składniki wiążące niepożądane gazy wewnątrz opakowania, ale również może je pochłaniać.