Przypadający w piątek 12. sierpnia Międzynarodowy Dzień Młodzieży to świetny pretekst do przyjrzenia się temu, jak długo młodzi ludzie w Unii Europejskiej mieszkają z rodzicami. Okazuje się, że w większości krajów północnej i zachodniej Europy młodzi ludzie opuszczają dom rodzinny mając dwadzieścia kilka lat. Natomiast w krajach na południu i wschodzie ta średnia oscyluje wokół trzydziestki.

- Istnieje korelacja między stopniem rozwoju i zamożności danego kraju, a szybszym usamodzielnianiem się młodych ludzi. Jest to prosta zależność, samodzielne mieszkanie kosztuje i to całkiem sporo, bo jak wynika z analizy CBRE studenci w Polsce na zakwaterowanie wydają niemal 40 proc. swojego budżetu. W krajach wysokorozwiniętych i bogatszych, takich jak Szwecja, Finlandia czy Dania, młodych stać na samodzielne mieszkanie i mają ułatwiony start w dorosłość. Natomiast w Portugalii, Chorwacji czy Bułgarii, ten proces jest wydłużony, bo często młodzi przez długi czas nie mogą sobie pozwolić na samodzielność – mówi Krzysztof Inglot, ekspert ds. rynku pracy, założyciel Personnel Service S.A.

Wyprowadzki młodych w UE

Portugalia, Chorwacja, Serbia, Słowacja, Grecja i Bułgaria – to w tych krajach młodzi ludzie wyprowadzają się najpóźniej, bo dopiero po trzydziestym roku życia. Pandemia sprawiła też, że w porównaniu z 2020 rokiem, młodzi wyprowadzali się później. Na pierwszym miejscu pod względem długości mieszkania w domu rodzinnym znajduje się Portugalia, gdzie ten proces następuje, gdy młodzi mają średnio 33,6 lat, w porównaniu do 30 lat rok wcześniej. Na kolejnym miejscu jest Chorwacja, zeszłoroczny lider rankingu, z wynikiem 33,3 lata (rok wcześniej 32,4). W Serbii młodzi wyprowadzają się mając 31,4 lata (31,2 rok wcześniej), a w Słowacji wynik się nie zmienił rok do roku i wynosi 30,9 lat. W Grecji młodzi mają 30,7 lat wyfruwając z gniazda (29,6 rok wcześniej), a w Bułgarii 30,3 lat (29,9 rok wcześniej).

Tuż za Bułgarią znajduje się pięć krajów, gdzie młodzi mają średnio 29 lat wyprowadzając się w domu i to właśnie w tej części rankingu znajduje się Polska. We Włoszech młodzi mają 29,9 lat, na Malcie i w Hiszpanii 29,8 lat, w Słowenii 29,6, a w Polsce 29. Co ciekawe, wśród tych krajów tylko dwa odnotowały wzrost długości mieszkania z rodzicami w pandemii i chodzi o Polskę oraz Słowenię. W Hiszpanii ten wskaźnik nie drgnął, a we Włoszech i Malcie spadł.  

Na przeciwnym biegunie zestawienia znajdują się kraje, gdzie młodzi szybko opuszczają dom rodzinny. Na pierwszym miejscu jest Szwecja, gdzie 19-latkowie wyprowadzają się od rodziców, choć warto zwrócić uwagę, że rok wcześniej było to 17,5 lat. Następnie jest Finlandia, gdzie średnio w wieku 21,2 lata wyfruwa się z rodzinnego miasta. Podium zamyka Dania, w której średni wiek uniezależnienia się mieszkaniowo od rodziców to 21,3 lata.

Mężczyźni dłużej mieszkają z rodzicami

Z danych Eurostatu wynika, że w krajach Unii Europejskiej mężczyźni opuszczają gospodarstwa domowe później niż kobiety – mają średnio 27,4 lata vs. 25,5 lata u kobiet. Tendencja ta występuje we wszystkich krajach, tj. młode kobiety wyprowadzały się z domu rodzinnego wcześniej niż młodzi mężczyźni.

Największe różnice między płciami stwierdzono w Serbii, gdzie młodzi mężczyźni wyprowadzali się z  domu rodzinnego w wieku 33,9 lat, a kobiety w wieku 29,6 lat (różnica między płciami wynosi 4,3), a następnie w Bułgarii, gdzie mężczyźni wyfruwali z gniazda w wieku 32 lat, a kobiety 29 lat (różnica wynosi 3). W Chorwacji młodzi mężczyźni wyprowadzają się wieku 31,8 lat, a kobiety 28,9 lat (różnica wynosi 2,9). Następna w kolejności pod względem różnicy wieku opuszczania domu rodzinnego przez kobiety i mężczyzn jest Polska, gdzie panowie wyfruwają z gniazda mając 30,2 lata, a panie 27,4 lata (różnica wynosi 2,8). Szwecja i Finlandia odnotowały najmniejsze różnice między płciami, wynoszące odpowiednio 0,4 i 0,9 między młodymi mężczyznami i kobietami opuszczającymi dom rodzinny.

- Różnica między płciami była wyraźniejsza w krajach, w których młodzi ludzie opuszczali dom rodzinny później. Tam, gdzie młodzi szybko opuszczają rodziców, różnica jest mniejsza. To efekt m.in. silnego systemu wsparcia studentów, z różnego rodzaju stypendiami, ale też możliwości podjęcia pracy dorywczej, a nawet stałej, która pozwala na pokrycie części lub całości wydatków związanych z samodzielnym mieszkaniem. Tam gdzie jest to prostsze, wyprowadzka z domu jest bardziej realna. Widać też, że na szczycie rankingu są kraje o dominującej kulturze indywidualizmu, w porównaniu do rodzinnych krajów takich jak właśnie Polska, Hiszpania czy Włochy – podsumowuje Krzysztof Inglot z Personnel Service S.A.