Polacy zgłaszają potrzebę edukacji w zakresie segregacji kartonów do płynnej żywności – mówi Jan Jasiński, prezes Fundacji ProKarton. Największy odsetek respondentów (23 proc.) uważa, że obowiązek edukacji leży po stronie władz lokalnych. Według 15 proc. z nich to zadanie należy do placówek oświatowych, a dalszych 13 proc. uważa, że edukować powinny media. Polacy wskazywali również, że taką wiedzę powinni szerzyć także edukatorzy z organizacji pożytku publicznego, władze centralne oraz producenci produktów, które są pakowane w tego typu opakowania.

Zmiany legislacyjne ustalające nowy porządek w systemie zagospodarowania odpadów zostały wprowadzone w 2013 roku. Choć ustawa3 obejmuje swym działaniem teren całej Polski, to jej praktyczna realizacja przebiega na poziomie lokalnych samorządów.

Jak wynika z danych Fundacji ProKarton, najczęściej odpady sortują mieszkańcy regionu południowego i zachodniego4 (robi to ok. 81-82 proc. respondentów). W pozostałych częściach Polski segregowanie ma w nawyku ok. 75-77 proc. konsumentów. Ponad połowa Polaków regularnie segreguje śmieci,
a sporadycznie robi to prawie co piąty z nas. Częściej do niewiedzy, jak segregować kartony do płynnej żywności, przyznają się mężczyźni, osoby z niższym wykształceniem oraz mieszkańcy średnich (20-100 tys. osób) miast. Mieszkańcy regionu południowego częściej niż osoby z innych części Polski wspominali, że system zagospodarowania odpadów nie działa (24 proc.) lub, że nie wiedzą, do jakiego pojemnika wrzucić kartony po mleku i sokach (20 proc.).

Sposób, w jaki selektywnie zebrane przez Polaków odpady z są pozyskiwane z gospodarstw domowych jest uzależniony od wielu czynników, m.in. od zamożności gmin, stopnia uprzemysłowienia
i urbanizacji, gęstości zaludnienia i stanu infrastruktury.

Selektywna zbiórka przebiega wieloetapowo. Na początku ścieżki znajdują się gospodarstwa domowe, w których mieszkańcy, zgodnie z zapisami ustawy i rozporządzeń gminnych segregują odpady dzielone na tzw. frakcje. Jest to tak zwana „segregacja u źródła”. Najpopularniejszym rozwiązaniem jest system trójfrakcyjny z podziałem na odpady zmieszane, segregowane suche i szkło. Należy jednak mocno podkreślić, że najlepsze wyniki w sektorze odzysku surowców wtórnych uzyskuje się, gdy w gminie prowadzona jest selektywna zbiórka w oparciu o system wielofrakcyjny (np. szkło, papier, tzw. „frakcja lekka, tj. plastik, puszki, kartony do płynnej żywności, frakcja mokra, tj. odpady organiczne, itp.))